Valentine.gr/The Greek Flowers Portal
 

flaglogo-gr.bmp (910 bytes)  

Unitedkingdom_sm.gif (528 bytes)  

Loading

Welcome To The Greek Flowers Portal

Home   Info   Contact

   

Θέλετε να ενημερώνεστε καλύτερα από το Valentine; Γράψτε την ηλεκτρονική σας διεύθυνση παρακάτω και κάντε κλικ στο κουμπί:


 
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ...

 

  LINK ΤΟΥ ΜΗΝΑ

Valentine.gr  

Οκτώβριος 2015

Γνωρίζετε ότι σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, οι θεοί έδωσαν στον Οδυσσέα ένα κοτσάνι φλόμο για να υπερασπιστεί τον εαυτό του ενάντια στα τεχνάσματα της Κίρκης; 

Φλόμος (Verbascum Thapsus).


Φλόμος - Verbascum Thapsus

Το Verbascum Thapsus (Μεγάλος Φλόμος ή κοινός Φλόμος) είναι ένα είδος του γένους φλόμου Verbascum με περίπου 360 είδη ανθοφόρων φυτών, της οικογένειας Scrophulariace, eενδημικό στην Ευρώπη, τη βόρεια Αφρική και την Ασία, αλλά έχει εισαχθεί στην Αμερική και στην Αυστραλία.

Είναι ένα τριχωτό διετές φυτό που μπορεί να φτάσει τα 2 μέτρα ύψος και πάνω. Τα μικρά κίτρινα άνθη του είναι πυκνά και εμφανίζονται ομαδικά κατά μήκος ενός ψηλού κλαδιού, το οποίο αναπτύσσεται στο μέσο ενός μεγάλου ρόδακα φύλλων. Φύεται σε πολλούς διαφορετικούς οικότοπους, αλλά προτιμά καλά φωτισμένα και ακαλλιέργητα εδάφη, όπου φυτρώνει εύκολα, μετά την άμεση έκθεση του εδάφους στο φως, από τους μακρόβιους σπόρους του που εξακολουθούν να υπάρχουν στο έδαφος. Είναι ένα κοινό ζιζάνιο, που ξεφυτρώνει από τους γόνιμους σπόρους που παράγει, αλλά σπάνια γίνεται επιθετικά επεμβατικό, αφού οι σπόροι του απαιτούν ανοικτό έδαφος για να βλαστήσουν. Αποτελεί πολύ μικρό πρόβλημα για τις περισσότερες γεωργικές καλλιέργειες, αφού δεν είναι πολύ ανταγωνιστικό είδος, δεν αντέχει στη σκιά άλλων φυτών και δεν μπορεί να επιβιώσει μετά το όργωμα. Ακόμη, φιλοξενεί πολλά έντομα, μερικά από τα οποία μπορεί να είναι επιβλαβή για άλλα φυτά. Παρά το γεγονός ότι είναι εύκολο να αφαιρεθεί με το χέρι, είναι δύσκολο να εξαλειφθεί μόνιμα.

Το Verbascum Thapsus είναι ένα δικοτυλήδονο φυτό, που παράγει ένα ρόδακα φύλλων κατά το πρώτο έτος της ανάπτυξης. Τα φύλλα είναι μεγάλα, μήκους μέχρι 50 εκατοστά. Το δεύτερο έτος, τα φυτά παράγουν συνήθως ένα ενιαίο μη διακλαδισμένο στέλεχος, συνήθως 1-2 μέτρα ύψος. Το μακρύ σαν κοντάρι στέλεχός του καταλήγει σε πυκνή ταξιανθία λουλουδιών, που μπορεί να καταλαμβάνει έως και το μισό μήκος του. Όλα τα μέρη του φυτού καλύπτονται με τρίχωμα σε σχήμα αστεριού. Η κάλυψη αυτή κάνει ιδιαίτερα παχιά τα φύλλα, δίνοντάς τους μια ασημένια όψη. Ο αριθμός των χρωμοσωμάτων του είδους είναι 2n = 36.

Στα ανθισμένα φυτά, τα φύλλα βρίσκονται εναλλάξ μέχρι το σημείο που ξεκινάει το στέλεχος της ταξιανθίας. Είναι παχιά, με μεγάλη διακύμανση στο σχήμα, μεταξύ των πάνω και κάτω φύλλων, από λογχοειδή επιμήκη μέχρι οβάλ. Φτάνουν σε μήκος τα 50 εκατοστά και πλάτος τα 14 εκατοστά. Όσο πιο ψηλά βρίσκονται τα φύλλα τόσο μικρότερα γίνονται. Η ταξιανθία είναι συμπαγής και σταθερή, μήκους 2 με 2,5 εκατοστών, και περιστασιακά διακλαδισμένης ακριβώς στη βάση της, συνήθως μετά από κάποια βλάβη. Μετά την ανθοφορία και την απελευθέρωση των σπόρων, το στέλεχος και οι καρποί συνήθως παραμένουν και το χειμώνα, στεγνώνουν, γίνονται σκούροι καφέ, με άκαμπτη πυκνή δομή, ωοειδές σχήμα και αποξηραμένες κάψουλες που περιέχουν τους σπόρους. Τα ξερά κλαδιά επιμηκύνονται την επόμενη άνοιξη ή ακόμη και το επόμενο καλοκαίρι. Το φυτό παράγει μία ρηχή ρίζα.

Τα λουλούδια είναι πενταμερή, με πέντε στήμονες συνήθως, ένα λοβωτό (με 5 λοβούς) σωληνωτό κάλυκα και με στεφάνη από 5 πέταλα. Το τελικό χρώμα τους είναι έντονο κίτρινο και φτάνουν τα 1.5 με 3 εκατοστά πλάτος. Τα λουλούδια είναι σχεδόν άμισχα, με πολύ κοντούς μίσχους (2 χιλιοστών). Οι πέντε στήμονες είναι δύο τύπων, με τους τρεις ψηλότερους στήμονες μικρότερους, τα νημάτιά τους να καλύπτονται από κίτρινες ή υπόλευκες τρίχες και με μικρότερους ανθήρες, ενώ οι δύο χαμηλότεροι στήμονες έχουν λεία νήματα και μεγαλύτερους ανθήρες. Το φυτό παράγει μικρές, ωοειδείς κάψουλες (6 χιλιοστών). Κάθε κάψουλα χωρίζεται με δύο βαλβίδες και περιέχει μεγάλο αριθμό λεπτών καφέ σπόρων, μικρότερων από ένα χιλιοστό σε μέγεθος, με γραμμώσεις στην επιφάνεια. Εμφανίζεται ένα λευκόμορφο άνθος, το V. thapsus f. candicans, όπως είναι γνωστό. Η ανθοφορία διαρκεί μέχρι και τρεις μήνες, από τις αρχές ως τα τέλη του καλοκαιριού (Ιούνιος-Αύγουστος στην Βόρεια Ευρώπη), με την ανθοφορία να ξεκινά από το κάτω μέρος της βελόνας και να προχωρά προς τα πάνω ακανόνιστα. Κάθε λουλούδι ανοίγει για μέρος της ημέρας και μόνο μερικά άνθη είναι ανοικτά ταυτόχρονα γύρω από το στέλεχος.

Η επιστημονική ταξινόμηση για το φλόμο δεν έχει αλλάξει από τότε που ο Κάρολος Λινναίος (1707-1778 το) παρουσίασε στο Species Plantarum, το 1753. Το όνομα Βerbascum, που χρησιμοποίησε ο Πλίνιος για το V. Thapsus, ήταν το λατινικό όνομα για το φλόμο, Η λέξη είναι πολύ πιθανό να προέρχεται από παραφθορά της λατινικής λέξης barbascum (γενειοφόρο φυτό, με προέλευση το λατινικό μπάρμπα, δηλ. γενειάδα), που αναφέρεται στις ίνες, σαν γένι, του φυτού. Το συγκεκριμένο επίθετο Thapsus είχε χρησιμοποιηθεί για πρώτη φορά από τον Θεόφραστο (Θάψος ή Θάψο). Το Thapsus ίσως να προέρχεται από το νησί της Σικελίας Θάψο, όπου στην αρχαιότητα ο φλόμος συγκεντρώνονταν σε αφθονία. Το Τυνήσιο νησί Thapsus είναι μια άλλη λογική εκδοχή. Επίσης, το όνομα μπορεί να προέκυψε από την ελληνική λέξη "thapsinos" (κίτρινος). Το φυτό έχει πράγματι κίτρινα λουλούδια και είναι κιτρινωπό ακόμα κι όταν στεγνώσει, ενώ οι ρωμαϊκές κυρίες έβαφαν κάποτε τα μαλλιά τους κίτρινα με λουλούδια φλόμου, που βουτούσαν σε ισχυρό αλκαλικό διάλυμα (πλούσιο σε αλυσίβα). Η αγγλική λέξη «mulleinς» προέρχεται από τη λατινική mollis, (ή μαλακός), που επίσης μας έδωσε τις λέξεις μαλάσσω, μαλακτικό και μαλάκιο. Πιθανότατα έφτασε έμμεσα στο σημερινό της νόημα, ως παράγωγο της παλιάς αγγλικής "muleyn", που σημαίνει "μάλλινο".

Ο κοινός φλόμος (Verbascum thapsus L.) έχει αρχαία σχέση με τον άνθρωπο. Δεν έχει χρησιμοποιηθεί ποτέ για φαγητό, αλλά παραδοσιακά έχαιρε σεβασμού για τις μυστικές και φαρμακευτικές του δυνάμεις. Όπως πολλά αρχαία φαρμακευτικά φυτά (περιγράφει ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος στο βιβλίο του Naturalis Historia), έτσι και ο μεγάλος φλόμος συνδέθηκε με μάγισσες, αν και η σχέση παρέμεινε γενικά ασαφής. Υπάρχει μια παλιά δεισιδαιμονία ότι οι μάγισσες χρησιμοποιούσαν στα ξόρκια τους λάμπες και κεριά με φυτίλια που προέρχονταν από το φλόμο, και ένα από τα πολλά ονόματα του φυτού, «Hag’s Taper», αναφέρεται σε αυτό. Τόσο στην Ευρώπη όσο και στην Ασία, η δύναμη της απομάκρυνσης των κακών πνευμάτων αποδόθηκε στο φλόμο. Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, οι θεοί έδωσαν στον Οδυσσέα ένα κοτσάνι φλόμο για να υπερασπιστεί τον εαυτό του ενάντια στα τεχνάσματα της Κίρκης, της μάγισσας που μετέτρεψε τους συντρόφους του Οδυσσέα σε χοίρους μέσω μαγικού ποτού. 

Ο μεγάλος φλόμος έχει χρησιμοποιηθεί από τους αρχαίους χρόνους για να θεραπεύσει παθήσεις του δέρματος, του λαιμού και της αναπνοής. Πρώτος ο Διοσκουρίδης συνιστά αυτό το φυτό, πριν από 2000 χρόνια, για πνευμονικές παθήσεις, μία από τις κύριες χρήσεις μέχρι και σήμερα, ιδιαίτερα κατά του βήχα. Αφέψημα από τα φύλλα έχει χρησιμοποιηθεί για απόχρεμψη, φυματίωση, ξηρό βήχα, βρογχίτιδα, πονόλαιμο και αιμορροΐδες. Το τσάι από φύλλα φλόμου είναι ελαφρώς πικρό, ενώ το τσάι από τα λουλούδια είναι πιο γλυκό. Ο συνδυασμός των αποχρεμπτικών σαπωνίνων και των μαλακτικών ουσιών καθιστά το φυτό ιδιαίτερα αποτελεσματικό στο βήχα. 

Πολλές από τις παραδοσιακές θεραπευτικές χρήσεις του φλόμου ήταν παρόμοιες σε όλο τον Παλαιό και Νέο Κόσμο, αλλά αν οι Ευρωπαίοι άποικοι έμαθαν να χρησιμοποιούν το βότανο από τους ιθαγενείς Αμερικάνους ή το αντίστροφο, είναι ανοικτό προς συζήτηση. Εκτός από τη χρήση φύλλων και λουλουδιών φλόμου σε τσάι για τη θεραπεία αναπνευστικών προβλημάτων, κάποιοι Ιθαγενείς Αμερικανοί χρησιμοποίησαν επίσης τις ρίζες του φυτού. Οι Ινδιάνοι Creek έπιναν ένα αφέψημα των ριζών για το βήχα, ενώ άλλες φυλές κάπνιζαν τις ρίζες ή τα αποξηραμένα φύλλα για τη θεραπεία του άσθματος. Οι τοπικές εφαρμογές ήταν εξίσου ποικίλες. Στη φυλή Cherokee έτριβαν τα φύλλα φλόμου στις μασχάλες τους για να θεραπεύσουν ενοχλήσεις και εξανθήματα. Χρησιμοποιούσαν κατάπλασμα από φύλλα για να θεραπεύσουν μώλωπες, όγκους, ρευματικούς πόνους και αιμορροΐδες. Όμως στη φυλή Zuni έφτιαχναν καταπλάσματα από τη σκόνη της ρίζας, που τα τοποθετούσαν σε πληγές, εξανθήματα και δερματικές λοιμώξεις. Επίσης, χρησιμοποιούσαν μια έγχυση από τη ρίζα, για τη θεραπεία του ποδιού του αθλητή.

Το έλαιο των λουλουδιών χρησιμοποιήθηκε για την καταρροή, για κολικούς και στη Γερμανία, για πόνους αυτιού, κρυοπαγήματα, έκζεμα και άλλες εξωτερικές περιπτώσεις. Η τοπική εφαρμογή διάφορων σκευασμάτων, που βασίζονται στο V. thapsus, προτάθηκε μεταξύ άλλων, για θεραπεία από κονδυλώματα, σπυριά και καλόγερους, carbuncles, αιμορροΐδες, και χιονίστρες. Πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει ότι ο μεγάλος φλόμος περιέχει ενώσεις γλυκυρριζίνης με βακτηριοκτόνες δυνατότητες και αντικαρκινική δράση. Αυτές οι ενώσεις συγκεντρώνονται στα λουλούδια. Η Γερμανική Επιτροπή Commission E ενέκρινε την ιατρική χρήση του φυτού για το συνάχι. Ήταν επίσης μέρος του Εθνικού Συνταγολόγιου στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο Ηνωμένο Βασίλειο. Τα φύλλα του φυτού, όπως και οι σπόροι, αναφέρεται ότι περιέχουν ροτενόνη, αν και οι ποσότητες είναι άγνωστες.

Τα φύλλα φλόμου χρησιμοποιούνται σε καλλυντικά σκευάσματα για να μαλακώσουν το δέρμα. Το "Quaker rouge" αναφέρεται στην πρακτική μέθοδο ερυθρότητας στα μάγουλα, τρίβοντάς τα με ένα φύλλο φλόμου. Επίσης, μια κίτρινη χρωστική ουσία που εκχυλίζεται από τα λουλούδια είχε χρησιμοποιηθεί στους Ρωμαϊκούς χρόνους για λούσιμο των μαλλιών, καθώς και για βαφή υφασμάτων.

Ένα κίτρινο χρώμα γίνεται από τα άνθη του φυτού, με το βρασμό τους σε νερό. Όταν χρησιμοποιείται με αραιό θειικό οξύ παράγει μία, μάλλον μόνιμη, πράσινη βαφή, ενώ γίνεται καφέ με την προσθήκη αλκαλίων. Μια έγχυση των λουλουδιών μερικές φορές χρησιμοποιείται για βαφή των μαλλιών σε χρυσαφί χρώμα. 

Τα φύλλα περιέχουν ροτενόνη, που χρησιμοποιείται ως εντομοκτόνο. Τα αποξηραμένα φύλλα είναι πολύ εύφλεκτα και μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να ανάψει γρήγορα μια φωτιά ή ως φυτίλι στα κεριά.

Τα φύλλα χρησιμοποιούνταν για να παχαίνουν τα πουλερικά. Τα μαλλιαρά φύλλα τα τοποθετούσαν για ζέστη μέσα στις κάλτσες. Οι στάχτες από το φλόμο χρησιμοποιούνταν για να φτιάξουν σαπούνι που επαναφέρει το φυσικό χρώμα των μαλλιών. Οι σπόροι περιέχουν αρκετές ενώσεις (σαπωνίνες, γλυκοσίδες, κουμαρίνη, ροτενόνη) που είναι τοξικές για τα ψάρια, μια ιδιότητα που είναι γνωστή από την εποχή του Αριστοτέλη, και έχουν χρησιμοποιηθεί για χημικό ψάρεμα.


Πηγή:
https://en.wikipedia.org/wiki/Verbascum_thapsus
http://www.motherearthliving.com/plant-profile/
herb-to-know-mullein-verbascum-thapsus.aspx

http://altnature.com/gallery/mullein.htm
http://wssa.net/wp-content/themes/WSSA/WorldOfWeeds/mullein.html

 

  LINK ΤΟΥ ΜΗΝΑ

 

Μπανανιά του Νερού - Typhonodorum lindleyanum
Σαλάκ - Salacca zalacca
Καρίσα - Δαμάσκηνο του Νατάλ - Carissa macrocarpa
Μουσέντα - Mussaenda erythrophylla
Δουράντα - Duranta erecta
Αριστοτέλια - Aristotelia chilensis
Μανούκα - Τσαγιόδεντρο Νέας Ζηλανδίας - Leptospermum scoparium
Κεράσι του Σουρινάμ - Eugenia uniflora
Αυστραλιανό Φίνγκερ Λάιμ - Citrus australasica
Ιερό λουλούδι των Ίνκας - Cantua buxifolia
Δάκρυα του Ιώβ - Coix Lacryma-jobi
Βελούδινο φασόλι - Mucuna pruriens
Συζύγιο - Μήλο της Ιάβας - Syzygium samarangense
Πάνδανος - Βιδωτό Πεύκο - Pandanus utilis
Μαρίμο - Aegagropila linnaei
Αγγούρι των Άνδεων - Cyclanthera pedata
Καουτσουκόδεντρο - Hevea brasiliensis
Ζαχαροκάλαμο - Saccharum officinarum
Φιστίκι των Ίνκας - Sacha inchi - Plukenetia volubilis
Καφέα - Καφεόδεντρο - Coffea arabica
Γλυκόριζα - Γλυκκύριζα - Glycyrrhiza glabra
Φλόμος - Verbascum Thapsus
Μεσημβριάνθεμο - Μπούζι - Mesembryanthemum crystallinum
Σαγιότ - Κολοκύθι του Ιωνά - Sechium edule
Ιβίσκος της Ερυθραίας - Σαβδαρίφη - Hibiscus sabdariffa
Μαύρο Γκότζι - Lycium ruthenicum Murray
Περέσκια - Ροδόκακτος - Pereskia grandiflora
Δούριο - Durio zibethinus
Αρτόκαρπος - Τζάκφρουτ - Artocarpus heterophyllus
Καζαμπανάνα - Sicana odorifera
Μυρτιά της Χιλής - Αραγιάν - Luma apiculata
Βραχυχίτων - Brachychiton populneus
Τετραπάναξ - Φυτό Ριζόχαρτο -Tetrapanax papyrifer
Αλπίνια - Τζίντζερ Κογχύλι - Alpinia zerumbet
Κληρόδενδρο - Clerodendrum trichotomum
Καρύδα της θάλασσας - Coco de Mer - Lodoicea maldivica
Λευκόδενδρο - Leucadendron argenteum
Σεφέρδια - Shepherdia argentea
Λεϋκεστέρια - Αγιόκλημα των Ιμαλαΐων - Leycesteria formosa
Χοβένια - Σταφιδόδεντρο - Hovenia dulcis
Μποροχό - Alibertia patinoi - Borojoa patinoi
Κλιτόρια - Clitoria ternatea
Μελίανθος - Melianthus major
Φυτολάκα - Όμπου - Phytolacca dioica
Λεονότις - Αυτί του λιονταριού - Leonotis leonurus
Μορίνγκα - Moringa oleifera
Παγκράτιο - Κρίνος της θάλασσας - Pancratium maritimum
Δορυανθές - Doryanthes
Καμφορόδεντρο - Καμφορά - Cinnamomum camphora
Αλδροβάντα - Aldrovanda vesiculosa
Μπουτόμους - Βούτομος - Butomus umbellatus
Δειλινό - Mirabilis jalapa
Δάχτυλα του νεκρού - Decaisnea
Μομορντίκα - Momordica charantia
Σαπουνόδενδρο - Sapindus
Ασερόλα - Acerola - Malpighia
Σκάλα της μαϊμούς - Καρδιά της θάλασσας - Entada gigas
Τσεριμόγια - Annona cherimola
Κάπαρη - Κάππαρη - Capparis spinosa
Λίθωψ - Lithops
Λυγαριά - Vitex agnus-castus
Κρινόδενδρο - Crinodendron hookerianum
Ράμφος του παπαγάλου - Lotus berthelotii
Υάκινθος του νερού - Eichhornia crassipes
Γκαγιάκο - Guaiacum officinale
Όχνα - Φυτό Μίκυ Μάους - Ochna serrulata
Μαστός της Αγελάδας - Solanum mammosum
Συνσέπαλο - Φρούτο θαύμα - Synsepalum dulcificum
Ακέμπια - Akebia quinata
Eμβόθριο - Embothrium coccineum
Καισαλπίνια - Caesalpinia pulcherrima
Βελβίτσχια - Welwitschia mirabilis
Σαγκουάρο - Saguaro - Carnegiea gigantea
Σχιζάνδρα - Schisandra chinensis
Μονάρντα - Τσάι περγαμόντο - Monarda
Ταμάρινδος - Τάμαριντ - Tamarindus indica
Νεομαρίκα - Ίρις που περπατάει - Neomarica
Κνιφόφια - Τρίτομα - Kniphofia
Ραβέντι Σικκίμ - Rheum nobile
Ρεζεντά - Reseda
Παυλώνια - Paulownia tomentosa
Μπελαμκάντα - Belamcanda chinensis
Μηκόνοψις - Μπλε παπαρούνα - Meconopsis
Κουρουπίτα - Couroupita guianensis
Ταμαρίλλο - Cyphomandra betacea
Γκότζι - Lycium barbarum
Βανίλια - Vanilla Planifolia
Στέβια - Stevia rebaudiana
Παχυπόδιο - Pachypodium
Φυσαλίς - Physalis
Κηροπηγή - Ceropegia
Σβαϊνσόνια - Μπιζέλι της Ερήμου - Swainsona formosa
Κληματίς - Κληματίδα - Clematis
Γρεβιλλέα - Grevillea
Στρογγυλόδον - Strongylodon macrobotrys
Σανσεβέρια - Sanseveria
Τροχέτια - Trochetia
Γιαρέτα - Yareta - Azorella compacta
Σπαθοδέα - Αφρικανικό Τουλιπόδενδρο - Spathodea campanulata
Μπρουγκμάνσια - Σάλπιγγες των αγγέλων - Brugmansia
Ανάττο - Bixa orellana
Κιγκέλια - Λουκανικόδεντρο - Kigelia pinnata
Ρετσινολαδιά - Ricinus communis
Στενόκαρπος - Stenocarpus sinuatus
Τάκκα - Λουλούδι Νυχτερίδα -Tacca
Τριχοσανθές - Trichosanthes cucumerina
Σέδο - Sedum
Υδνόρα - Hydnora africana
Ποντεδέρια - Pontederia
Αργκάν - Argania spinosa
Αστίλβη - Astilbe
Φεϊζόα - Feijoa sellowiana
Ακουιλέγια - Aquilegia
Κασσιόπη - Cassiope
Σαρκοκόκκα - Sarcococca
Υπομονή ή Κάκτος των Χριστουγέννων - Schlumbergera
Ερέμουρος - Eremurus
Απήγανος - Ruta graveolens
Πιττόσπορο - Αγγελική - Pittosporum
Ιλανγκ Ιλανγκ - Cananga odorata
Ρόδο της Ιεριχούς - Anastatica hierochuntica
Γκουνέρα - Gunnera
Νούφαρο - Nymphaea
Αριστολοχία - Aristolochia
Ημεροκαλλίς - Hemerocallis
Σγουρή φουντουκιά - Corylus avellana Contorta
Πυρσός Τζίντζερ - Etlingera elatior
Ιξός - Viscum album
Αρπαγόφυτο - Harpagophytum procumbens
Δίψακος-Νεράγκαθο - Dipsacus
Γυνέριο ή Κορταδερία - Gynerium argenteum - Cortaderia Selloanna
Εχινάτσια - Echinacea purpurea
Ερυθρίνη - Erythrina crista-galli
Πορτουλάκα - Portulaca
Λομπέλια - Lobelia
Παπαρούνα - Papaver Rhoeas
Νάρκισσος - Narcissus
Μιμόζα-Μη μου άπτου - Mimoza Pudica
Πυξάρι - Buxus sempervirens
Πυράκανθος - Pyracantha coccinea
Ορνιθόγαλο - Ornithogalum umbellatum
Κόσμος - Cosmos
Μούσκαρι - Muscari
Πάπυρος - Cyperus papyrus
Ζίννια - Zinnia
Αγιόκλημα-Αιγόκλημα - Lonicera
Πασσιφλόρα-Ρολογιά - Passiflora
Καλέντουλα - Calendula officinalis
Λούπινο - Lupinus
Κάννα - Canna
Αμαμηλίς - Hamamelis
Βελανιδιά-Δρυς - Quercus
Μπρουνσβίγκια - Brunsvigia
Δεντρώδης παιώνια - Paeonia suffruticosa
Ελιά - Olea europaea
Κενταύρια - Centaurea cyanus
Ρόδο της Ερήμου-Αντένιουμ - Adenium obesum
Πικροδάφνη - Nerium Oleander
Αβούτιλο - Abutilon
Μοσχομπίζελο - Lathyrus odoratus
Τσιντόνια - Chaenomeles japonica sreciosa
Φορσύθια - Forsythia
Αμαρυλλίς-Ιππίαστρον - Amaryllis-Hippeastrum
Ρούσκος - Ruscus aculeatus
Δάφνη - Laurus nobilis
Γκλοριόζα - Gloriosa
Μπαμπού - Bamboo
Γλαδιόλα - Gladiolus
Αγκινάρα - Cynara scolymus
Κλίβια - Clivia miniata
Ντιπλαντένια - Dipladenia sanderii
Χουρμαδιά - Phoenix dactylifera
Ροδακινιά - Prunus persica
Αμυγδαλιά - Prunus amygdalus
Ιτιά - Salix
Ροδιά - Punica granatum
Πρωτέα - Protea cynaroides
Κολχικό - Colchicum autumnale
Στρελίτζια - Strelitzia reginae
Καρντόν - Cardon - Pachycereus pringlei
Βόλφια - Wolffia arrhiza
Πούγια - Puya raimondii
Φούξια-Σκουλαρικιά - Fouchsia
Ασφόδελος - Asphodelus
Πρίμουλα - Primula
Δισέντρα - Dicentra
Εντελβάις - Leontopodium alpinum
Ελλέβορος - Helleborus Niger
Ζαντεδέσκια-Κάλλα - Zantedeschia
Φριτιλλάρια - Fritillaria imparialis
Αστερ - Aster
Ελικόνια - Heliconia
Ηλίανθος-Ηλιοτρόπιο - Helianthus annuus
Ορχιδέα-Μέλισσα - Ophrys apifera
Μιγκέ - Convallaria majalis
Πασχαλιά - Syringa vulgaris
Βιόλα - Viola
Έρωτας - Impantiens
Γάλανθος - Galanthus
Ποϊνσέττια - Poinsettia
Διωναία - Dionaea muscipula
Μπάνκσια - Banksia
Θαλάσσια Ανεμώνη
Αμορφόφαλος - Amorphophallus titanum
Ραφλέσια - Rafflesia amoldi

 

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ...


 

Valentine.gr/The Greek Flowers Portal
....

Home | Information | Advertise | Contact Us | Greek Version | English Version